Waarom ik al zes jaar iedere januari een uitdaging organiseer

Wat begon als een voornemen voor mezelf, is inmiddels een jaarlijkse traditie met zo’n honderd deelnemers. Dit is wat zes jaar ’30 minuten challenge’ me leerde over mensen in beweging krijgen. Op de bank thuis, en in mijn werk als marketeer.

Zes jaar geleden begon ik met iets wat eigenlijk heel klein was. Ik wilde de maand januari gewoon wat actiever beginnen. Geen ingewikkeld trainingsschema, geen ambitie om meteen sneller of verder te lopen, maar een simpele afspraak met mezelf: iedere dag minimaal dertig minuten aaneengesloten bewegen.

Ik had toen geen idee dat ik dit zes jaar later nog steeds zou doen.

Na dat eerste jaar haakten vrienden en familie aan. Daarna sloten ook collega’s zich aan en inmiddels is het ongemerkt uitgegroeid tot een groep van ongeveer honderd mensen die ieder jaar in januari meedoet.

Zonder dat ik het destijds besefte, leerde dit initiatief me bovendien meer over mijn dagelijkse werk als marketeer dan menig theorie. Want of je nu een digitale klantreis bouwt of bekenden van de bank af probeert te krijgen: onder de streep draait het allemaal om activatie.

Drempels verlagen, niet records verbreken

Het begon voor mezelf als 30 minuten sporten, elke dag. In jaar één ging dat eigenlijk vrij snel mis. Ik daagde mezelf te veel uit, want die 30 minuten sporten moest ook nog redelijk fanatiek zijn. Inmiddels draait het om bewegen, wat veel beter werkt voor mij én voor de mensen die meedoen aan de challenge.

Wat me in al die jaren daarna het meest opvalt, is dat de ‘spelregels’ nooit meer zijn veranderd. Wandelen, fietsen, hardlopen, schaatsen of krachttraining: het mag allemaal. Het gaat niet om de afstand of wie de meeste calorieën verbrandt, maar puur om het bewust tijd maken. Op jouw eigen niveau.

Door de challenge denk ik elke dag bewust na of ik heb bewogen of niet. Het is voor mij een stok achter de deur om te bewegen in plaats van op de bank te gaan zitten. En het mooiste is om dit samen met een groep mensen te doen.

Een deelnemer in de groepsapp

Natuurlijk zitten er fanatieke sporters in de groep, maar de verhalen die echt bijblijven gaan meestal niet over snelle tijden. Ze gaan over de persoon die na een drukke werkdag dankzij de groep tóch nog even de wandelschoenen aantrekt. Of over de sneeuwdagen van januari 2026, toen iemand lachend vroeg of een half uur sneeuwruimen ook telde. Natuurlijk telde dat. Het zorgde zelfs voor een hogere hartslag dan een stevige wandeling. De challenge geeft geen garantie dat je altijd fluitend naar buiten gaat, maar de groep maakt de drempel wel een stuk lager.

De energie van een groep

Mijn missie is om mensen in beweging te brengen. Voor mij gaat dat verder dan alleen sport; ik krijg oprecht energie van mensen verbinden.

Dat begon eigenlijk op mijn dakterras in Utrecht. Daar kwamen vrienden, familie en collega’s van mij samen die elkaar helemaal niet kenden. Iedereen was welkom, en wat een borrel had moeten zijn werd een spelletjesavond of een barbecue. Collega’s, mijn broertje en een vriend padellen daar nog steeds samen van. Fantastisch vind ik dat.

Tijdens het EK in Leipzig zag ik een Duits gezin op hun balkon staan. Ik zwaaide naar boven en vroeg of ik vanuit hun perspectief naar de Oranje-optocht mocht kijken. Even later stond ik daar zelf, boven de stoet. Wat een feest. Duizenden mensen deden met me mee, fotografen legden het vast, en de vader, moeder en hun twee kinderen genoten vanuit de woonkamer zichtbaar mee.

Op een veel kleinere schaal zie ik hetzelfde in onze groepsapp en op de Busstralympics, die ik samen met mijn zus organiseer. Wat begon als een klein initiatief werd een dag vol bewegen en verbinden van mensen die elkaar eerder nog niet kenden. In de challenge werkt het net zo: de mountainbiker inspireert de wandelaar, en een simpele foto uit een doodgewone woonwijk bewijst dat je geen spectaculair bos nodig hebt om dertig minuten buiten te zijn.

Hoe krijg je mensen in beweging?

Als marketeer houd ik me dagelijks bezig met klantbeleving, campagnes en marketing automation. Dat lijkt een compleet andere wereld dan een dagelijkse wandeling. Toch heb ik gemerkt dat simpelweg roepen dat ‘bewegen gezond is’ net zo weinig bereikt als roepen dat jouw product het beste is.

De uitdaging zit in het kleiner maken van de stap:

• ‘Word fitter’ is groot en ongrijpbaar. ‘Ga vandaag een half uur wandelen’ is duidelijk.
• ‘Je moet meer sporten’ voelt als een oordeel. ‘Kies zelf hoe je vandaag dertig minuten beweegt’ geeft vrijheid.
• En ‘doe het samen met een groep’ voegt daar de nodige positieve energie aan toe.

Het is geen ingewikkeld wetenschappelijk model. Het is gewoon goed kijken naar wat mensen vertrouwen geeft en wat de allereerste stap haalbaar maakt.

Activatie begint niet bij een systeem

In mijn werk geloof ik sterk in de kracht van (klant)data en techniek om de juiste boodschap op het juiste moment te sturen. Maar je kunt de allerslimste funnel bouwen; als de inhoud niet landt, gebeurt er niets.

De uitnodiging voor de challenge is daar het beste voorbeeld van. Het is geen doorgerekende campagne met een loyaliteitsprogramma, maar een enthousiaste oproep. Natuurlijk helpt een aanmeldformulier of een Teams-community om de boel overzichtelijk te houden nu de groep groeit, maar het fundament is menselijk. Iemand moet simpelweg zin krijgen om mee te doen.

Afgelopen maanden weinig gedaan, maar afgelopen week drie keer in de sportschool geweest en verder buiten bewogen. Je hebt me dus letterlijk van de bank gekregen.

Een deelnemer in de groepsapp

Uiteindelijk begint echte beweging niet met techniek of met grootse beloftes. Het begint met een beetje enthousiasme, een gedeeld doel, een paar wandelschoenen en dertig minuten van je dag.

In januari doen we het gewoon weer. Wie mee wil doen is welkom: laat een reactie achter of stuur me een berichtje.

Enjoy the journey.